@prefix dc: .
@prefix skos: .
@prefix isothes: .
dc:modified "2020-08-21" ;
dc:contributor "Κατσιαδάκη Ελένη (ΑΑ)"@el, "Katsiadakis Helen (AA)"@en, "Katsiadakis Helen (AA)"@fr, "Katsiadakis Helen (AA)"@de, "Katsiadakis Helen (AA)"@la ;
skos:notation "2160" ;
skos:broader ;
a skos:Concept ;
dc:creator "Καρασίμος Αθανάσιος (ΑΑ)"@el, "Karasimos Athanasios (AA)"@fr, "Karasimos Athanasios (AA)"@de, "Karasimos Athanasios (AA)"@la, "Karasimos Athanasios (AA)"@en ;
skos:scopeNote "Animal communication is the transfer of information from one or a group of animals (sender or senders) to one or more other animals (receiver or receivers) that affects the current or future behavior of the receivers. Information may be sent intentionally, as in a courtship display, or unintentionally, as in the transfer of scent from predator to prey. Information may be transferred to an \"audience\" of several receivers. Animal communication is a rapidly growing area of study in disciplines including animal behavior, sociology, neurology and animal cognition. Many aspects of animal behavior, such as symbolic name use, emotional expression, learning and sexual behavior, are being understood in new ways. Species-specific systems of communication whose investigation can be carried out only through interdisciplinary effort by (behavioral) psychologists, anthropologists, biologists, linguists, and others. Differences and similarities between animal and human systems of communication provide the basis for hypotheses and theories about the origin and development of human language from earlier forms of communication in the animal kingdom. To be sure, the results of such comparative investigations and their interpretation are largely dependent on the given fundamental definition of language. If natural language is defined as a system of phonetic signs, through the production of which the speaker can express objects, states of affairs (including those that are not spatially or temporally present), and conceptual generalizations in symbols, then the ‘language’ of animals can be distinguished from human languages accordingly: (a) Natural languages are characterized by the feature of double articulation, i.e. complex linguistic expressions are composed of meaningful elements, monemes or morphemes, which in turn can be described as combinations of the smallest meaningful phonetic elements, phonemes. The signals of animal communication, however, can only be analyzed on the first level of articulation for form and meaning, but not as the combination of smaller, more formal elements. (b) Utterances in animal communication are generally reflexes of external signals, i.e. they are connected with released stimuli and thus are not produced intentionally. (c) The meaning of the species-specific signals is apparently known largely by instinct (indeed, in many animals such signals are completely instinctive), and thus do not have to be learned. (d) It is not possible to combine elements of a given communication system to fit new situations, though more recent investigations seem to indicate that chimpanzees may possess latent, though unexploited, combinatory abilities (see Marler 1965). (e) In contrast to natural languages, animal communication cannot express conceptual generalizations with symbols."@en, "Τα συστήματα επικοινωνίας που διαθέτουν τα ζώα έγκειται στην κατανόηση των ομοιοτήτων και των διαφορών που χαρακτηρίζουν αυτούς τους τρόπους επικοινωνίας. Και στα συστήματα επικοινωνίας των ζώων και στην ανθρώπινη γλώσσα γίνεται χρήση αισθητών συμβολισμών (φωνητικών, κινητικών) για να δηλωθεί ένα μήνυμα από το ένα ζώο στο άλλο ή από το ένα άτομο στο άλλο. Αν τα συστήματα επικοινωνίας των ζώων δεν είναι όμοια με την ανθρώπινη γλώσσα, αυτό δεν οφείλεται στην απουσία ομιλίας. Αντίστροφα, το ότι κάποια ζώα μιμούνται φωνητικά τα ανθρώπινα εκφωνήματα (βλ. παπαγάλοι) δεν σημαίνει ότι κατέχουν μια γλώσσα. τα συστήματα των ζώων περιορίζονται σε αποκρίσεις για εξωτερικά ερεθίσματα και με την έννοια αυτή, δεν είναι δυνατόν να αναφέρονται σε θέματα απομακρυσμένα στον χώρο ή τον χρόνο. Η έκφραση, δηλαδή, των ζώων είναι μια βιολογική αντανακλαστική απόκριση σε έναν ερεθισμό. Παράλληλα, αφορά σε πολύ μικρά και κλειστά σύνολα συμβόλων που μεταβιβάζουν βιολογικές ανάγκες για τροφή, αναπαραγωγή, κίνδυνο, κοκ. Τα επικοινωνιακά συστήματα διαφόρων ζωντανών οργανισμών χαρακτηρίζονται συχνά από αιτιώδεις συνάψεις και είναι αναλογικά. Για παράδειγμα, η κίνηση της μέλισσας στο ευθύγραμμο τμήμα των ημικυκλίων (που σχηματίζονται στον χορό της μέλισσας) είναι αναλογική με την απόσταση που πρέπει να διανύσουν οι μέλισσες ως την πηγή της τροφής και όσο περισσότερη είναι η τροφή στην πηγή, τόσο εντονότερος γίνεται ο «χορός» της μέλισσας. Τα μηνύματα που ανταλλάσσουν τα ζώα αναφέρονται στα ίδια θέματα και επομένως, δεν υπάρχει ποικιλία μηνυμάτων ως προς το περιεχόμενο και τον τρόπο υλοποίησής τους."@el ;
dc:source "Smith 1972", "Gilliam 2011" ;
skos:prefLabel "Συστήματα επικοινωνίας ζώων"@el, "Animal communication systems"@en ;
skos:inScheme ;
dc:created "2019-11-06" ;
isothes:status "Εκδοθείς" ;
skos:altLabel "Ομιλίες των ζώων"@el, "Γλώσσες των ζώων"@el ;
skos:narrower , .
skos:prefLabel "HUMANITIES-THESAURUS" ;
a skos:ConceptScheme .
skos:notation "2158" ;
skos:prefLabel "Communication systems"@en, "Συστήματα επικοινωνίας"@el ;
a skos:Concept ;
skos:narrower .
skos:notation "2252" ;
skos:prefLabel "Ακουστικά συστήματα επικοινωνίας ζώων"@el, "Acoustic animal communication systems"@en ;
a skos:Concept ;
skos:broader .
skos:notation "2246" ;
skos:prefLabel "Visual animal communication systems"@en, "Οπτικά συστήματα επικοινωνίας ζώων"@el ;
a skos:Concept ;
skos:broader .